{"id":7323,"date":"2023-11-20T18:28:57","date_gmt":"2023-11-20T17:28:57","guid":{"rendered":"https:\/\/malgorzatawojtyczka.pl\/?page_id=7323"},"modified":"2026-01-12T19:34:22","modified_gmt":"2026-01-12T18:34:22","slug":"kolekcje-wydrukow","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/malgorzatawojtyczka.pl\/index.php\/kolekcje-wydrukow\/","title":{"rendered":"Kolekcje wydruk\u00f3w"},"content":{"rendered":"
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\"Autorska<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n
Proste, ale w nieco malarskim stylu. Minimalistyczne, ale bogate w detale prowadz\u0105ce wzrok. Mgliste i wyraziste zarazem. Zanurzone w naturze i ba\u015bni \ud83d\udc99<\/p>\n

Wszystkie wydruki, kt\u00f3re oferuj\u0119 to jako\u015b\u0107 Giclee Fine Art Print, czyli wysokiej klasy atramenty pigmentowe, specjalny, bezkwasowy papier archiwalny, technologia druku z kt\u00f3rej korzystaj\u0105 najwi\u0119ksze galerie sztuki i muzea.<\/p>\n

\u2713 Wysokiej jako\u015bci, bezkwasowy papier o gramaturze 300g, spe\u0142anij\u0105cy standardy papier\u00f3w archiwalnych, gwarantuje wy\u017csz\u0105 odporno\u015b\u0107 na dzia\u0142anie \u015bwiat\u0142a s\u0142onecznego i wilgoci, ni\u017c zwyk\u0142y papier fotograficzny.<\/p>\n

\u2713 Nasycone, g\u0142\u0119bokie kolory i szeroka rozpi\u0119to\u015b\u0107 tonalna dzi\u0119ki zastosowaniu tuszy pigmentowych oraz specjalnej technice druku.<\/p>\n

\u2713 Ponad 100 letnia trwa\u0142o\u015b\u0107!<\/p>\n

\u2713 Fotografie s\u0105 limitowane, numerowane, sygnowane odr\u0119cznym podpisem z ty\u0142u wydruku.<\/p>\n

\u2713 Wraz z fotografi\u0105 otrzymasz Certyfikat Autentyczno\u015bci.<\/p>\n

\u2713 Giclee Fine Art Print<\/p>\n

\u00a0<\/p>\n

*Kolory wydruk\u00f3w mog\u0105 si\u0119 nieznacznie r\u00f3\u017cni\u0107 od tych, kt\u00f3re widzisz na zdj\u0119ciach. Wynika to z indywidualnych ustawie\u0144 wy\u015bwietlania kolor\u00f3w Twojego monitora.<\/p><\/div>\n


<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n

\n
\n
\n
\n
\n
01<\/div>\n

Kolekcja Materia Prima<\/h2>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\"\"<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n
\n
\n
\"\"<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n
\n
\n
\"\"<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n\n

Materia Prima<\/strong> – \u0179r\u00f3d\u0142o i warunek istnienia. Materia b\u0119d\u0105ca esencj\u0105 wszech\u015bwiata. Poszukiwana przez alchemik\u00f3w, filozof\u00f3w, artyst\u00f3w. Odnajdywana w wodzie, eterze, chaosie. Zagadka pocz\u0105tku.<\/p>\n

Mary Anne Atwood pisa\u0142a o niej tak:<\/p>\n

\u201eIstnieje w naturze pewna czysta materia, kt\u00f3ra odkrywana i wznoszona przez sztuk\u0119 do doskona\u0142o\u015bci, proporcjonalnie przekszta\u0142ca w siebie wszelkie cia\u0142a niedoskona\u0142e.\u201d<\/em><\/p>\n

(kliknij, aby rozwin\u0105\u0107 lub zwin\u0105\u0107 tekst…)<\/strong><\/summary>\n

Mia\u0142a wiele imion i wiele znacze\u0144. Nie da si\u0119 jej zdefiniowa\u0107, zaszufladkowa\u0107, zamkn\u0105\u0107 w ramy.<\/p>\n

\u015awiat\u0142o. Tam j\u0105 widz\u0119.<\/p>\n

W tym jak co rano \u201estwarza\u201d \u015bwiat na nowo. Jak pobudza przyrod\u0119 do wzrostu i \u017cycia. Jak w\u0142ada kolorem, nastrojem, moc\u0105 zmiennokszta\u0142tno\u015bci. Ujarzmia chaos mroku. To jest moja materia prima. Moje \u017ar\u00f3d\u0142o.<\/p>\n

Samo s\u0142owo fotografia, znaczy dos\u0142ownie rysowanie \u015bwiat\u0142em. Od greckiego \u03c6\u1ff6\u03c2 (ph\u014ds) \u2013 \u015bwiat\u0142o i \u03b3\u03c1\u03b1\u03c6\u03ae (graph\u00e9) \u2013 rysowanie. Ono jest tu p\u0119dzlem, farb\u0105 i modelem w jednym. Jest esencj\u0105, fal\u0105, sercem.<\/p>\n

Ma w sobie energi\u0119 przestrzeni. Rozmarzenia. Przygody. Spokoju przed burz\u0105. Uczucia, gdy stoi si\u0119 pewnie, krok przed urwiskiem. Gdy pod stopami roztacza si\u0119 niesko\u0144czony horyzont mo\u017cliwo\u015bci i niewydeptanych jeszcze dr\u00f3g. Zapowiedzi nowego. Prapocz\u0105tku.<\/p>\n

\u00a0<\/p>\n

Roztacza sw\u0105 magi\u0119 w mglistych, pastelowych \u015bwitach.<\/em><\/p>\n

Kusi spokojem, intymno\u015bci\u0105, ba\u015bni\u0105.<\/em><\/p>\n

Skrzy si\u0119 w po\u0142udniowym s\u0142o\u0144cu, rysuj\u0105c fale mocn\u0105 kresk\u0105.<\/em><\/p>\n

Mieni si\u0119 t\u0119cz\u0105 w zachodnich chmurach. Mi\u0119kko nurkuje za horyzontem<\/em><\/p>\n

Dom \u015bwiat\u0142a mie\u015bci si\u0119 w gwiazdach. Tych dalekich, pierwszych. Po kt\u00f3rych nie zosta\u0142o nic innego, ni\u017c pierwotny ich blask. W\u0119druj\u0105cy po dzi\u015b dzie\u0144 (i noc).<\/em><\/p>\n

A my, zapatrzeni w niebo, w\u0119drujemy wraz z nim. Niezliczon\u0105 ilo\u015bci\u0105 spl\u0105tanych \u015bcie\u017cek, staraj\u0105c si\u0119 znale\u017a\u0107 t\u0105 jedn\u0105.<\/em><\/p>\n

Wyznaczamy azymut na \u015bwiat\u0142o, kt\u00f3re jest dzieckiem chaosu…<\/em><\/p>\n

\u00a0<\/p>\n

Kolekcj\u0119 Materia Prima<\/em> otwieraj\u0105 trzy mikro opowie\u015bci inspirowane trzema fotografiami. \u21a1<\/strong><\/p>\n<\/details>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n

\n
\n
\n\n\n\n
<\/p>\n
\n\t\t\t\t \t\"\"<\/div>\n

\t \t<\/a><\/p>\n

\n

\n<\/div>\n<\/td>\n

<\/p>\n
\n\t\t\t\t \t\"\"<\/div>\n

\t \t<\/a><\/p>\n

\n

\n<\/div>\n<\/td>\n

<\/p>\n
\n\t\t\t\t \t\"\"<\/div>\n

\t \t<\/a><\/p>\n

\n

\n<\/div>\n<\/td>\n

<\/p>\n
\n\t\t\t\t \t\"\"<\/div>\n

\t \t<\/a><\/p>\n

\n

\n<\/div>\n<\/td>\n

<\/p>\n
\n\t\t\t\t \t\"\"<\/div>\n

\t \t<\/a><\/p>\n

\n

\n<\/div>\n<\/td>\n

<\/p>\n
\n\t\t\t\t \t\"\"<\/div>\n

\t \t<\/a><\/p>\n

\n

\n<\/div>\n<\/td>\n

<\/p>\n
\n\t\t\t\t \t\"\"<\/div>\n

\t \t<\/a><\/p>\n

\n

\n<\/div>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table><\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/div>\n

\n
\n
\n
\n
\n
\u2162 mikro opowie\u015bci inspirowane fotografiami<\/h5>\n

\u00a0<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n

\n
\n
\n
\n
\n
\n
\"\"<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n
\n
\n\n

\u2160\u00a0 \u201eDom \u015awiat\u0142a\u201d<\/strong><\/p>\n

Jak szeroki jest m\u00f3j \u015bwiat? Gdybam, smaruj\u0105c kromk\u0119 chleba mas\u0142em. Nie powinienem smarowa\u0107 tak grubo, ale przecie\u017c tutaj nikt nie widzi. Zerkam przez malutkie okienko na szczycie mojej wie\u017cy. Czy tak czuj\u0105 si\u0119 ksi\u0119\u017cniczki? – chichocz\u0119 do siebie, wpatruj\u0105c si\u0119 w biel po drugiej stronie.<\/p>\n

W odbiciu szyby widz\u0119 tylko siebie. Sprawdzam czy ju\u017c nadszed\u0142 czas golenia. \u017byletk\u0119 stosuj\u0119 oszcz\u0119dnie, w ko\u0144cu kto mnie tu odwiedza? Mo\u017ce powinienem zaple\u015b\u0107 warkocz? – my\u015bl\u0119 sobie, g\u0142aszcz\u0105c brod\u0119 si\u0119gaj\u0105c\u0105 mi ju\u017c prawie za obojczyk. Wyobra\u017cam sobie jak przerzucam go przez okienko, prosto w gardziel oceanu. Uniwersalny sygna\u0142 SOS w j\u0119zyku jej kr\u00f3lewskiej mo\u015bci. A mo\u017ce kotwica? (rozwi\u0144…)<\/strong><\/summary>\n

Gdzie\u015b tam jest \u015bwiat. Wiem to. Znam go z opowie\u015bci w\u0119drowc\u00f3w o szerokich \u017caglach i tych mniejszych, pierzastych, nosz\u0105cych historie zza linii horyzontu. Teraz go nie wida\u0107, ale wiem, \u017ce tam jest.<\/p>\n

M\u00f3j \u015bwiat jest szeroki. Tak szeroki, jak odleg\u0142e \u015bwiat\u0142o gwiazd nad moj\u0105 g\u0142ow\u0105, gdy zapada ciemno\u015b\u0107. Gwiazd, kt\u00f3rych ju\u017c nie ma. Pozosta\u0142o tylko w\u0119druj\u0105ce \u015bwiat\u0142o. Kosmiczny podr\u00f3\u017cnik, kt\u00f3ry prowadzi \u017ceglarzy, a gdy i on si\u0119 gubi, na scen\u0119 wkraczam ja \u2013 latarnik.<\/p>\n

M\u00f3j \u015bwiat jest szeroki. I wci\u0105\u017c si\u0119 rozszerza.<\/p>\n

W kokonie z mgie\u0142 przeobra\u017cam si\u0119 niezliczon\u0105 ilo\u015b\u0107 razy.<\/p>\n<\/details>\n<\/div>\n


<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n

\n
\n
\n
\n
\n

\u2161\u00a0 \u00a0\u201eW chmurach\u201d<\/strong><\/p>\n

Poranek zaczynam od rytua\u0142u kawy. Nie\u015bpieszny, bo rytua\u0142\u00f3w \u015bpieszy\u0107 nie wolno. Celebruj\u0119 \u015bwit, narodziny s\u0142o\u0144ca, s\u0142ony wiatr na mojej twarzy, poca\u0142unek porcelany.<\/p>\n

Na kamiennym, granitowym stoliku stoi fili\u017canka. Prosta, niemal zupe\u0142nie bia\u0142a. Jedynie wyblak\u0142y, zatarty nieco obrys kwiatu na wyszczerbionym uszku, m\u00f3wi wi\u0119cej, ni\u017c ulotna pami\u0119\u0107.<\/p>\n

Niezapominajka.<\/p>\n

Czarna, jak pr\u00f3chnicza gleba kawa, roztacza sw\u00f3j gorzki aromat. \u015amietanki nie u\u017cywam. Pijam kaw\u0119 z chmurk\u0105. Tylko i wy\u0142\u0105cznie. Czasem ma posmak morskiej soli. Innym razem s\u0142odycz dzikich wrzos\u00f3w lub wiosennych fio\u0142k\u00f3w. Ostatni \u0142yk wsi\u0105ka w skalne usta pod moimi stopami. Pijemy j\u0105 razem. Do siebie nale\u017cymy, na dobre i na z\u0142e. Moja codzienno\u015b\u0107, moje sacrum, u\u015bwi\u0119cona kropl\u0105 czasu, ziemia.<\/p>\n<\/div>\n

\n
\n
\"\"<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n


<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n

\n
\n
\n
\n
\n
\n
\"\"<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n
\n

\u2162\u00a0 \u201eP\u0142ywy\u201d<\/strong><\/p>\n

Nie pr\u00f3buj\u0119 tresowa\u0107 fali. Ugina\u0107 jej do swego kszta\u0142tu. Nie pr\u00f3buj\u0119 si\u0119 z ni\u0105 \u015bciga\u0107, daj\u0119 prowadzi\u0107. Ko\u0142ysz\u0119 si\u0119 \u0142agodnie na wzburzonych zakr\u0119tach. Ucz\u0119 si\u0119 nurkowa\u0107 w wielkiej niewiadomej. Wyczesuj\u0119 z w\u0142os\u00f3w drobinki osiad\u0142ego na dnie czasu.<\/p>\n

U\u015bmiecham si\u0119 do wspomnie\u0144.<\/p>\n

S\u0105 w nich miejsca g\u0142\u0119bokie i ciemne. \u015awiat\u0142o tam nie dociera, ale gdy spojrze\u0107 na powierzchni\u0119, tam gdzie, s\u0142o\u0144ce dotyka zmarszczek wody, co\u015b skrzy si\u0119 i mieni. Musz\u0119 zmru\u017cy\u0107 oczy. Celowo zostawiam we w\u0142osach kilka zgubionych ziaren. Teraz drapi\u0105 i sw\u0119dz\u0105, ale kto wie? Mo\u017ce za p\u0142yw\u00f3w par\u0119, zamieni\u0105 si\u0119 w per\u0142y?<\/p>\n<\/div>\n


<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n

\n
\n
\n
\n
\n
\n

\u00a0<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n

\n
\n
\n
\n
\n
02<\/div>\n

Kolekcja Pogranicze<\/h2>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\"\"<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n
\n
\n
\"\"<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n
\n
\n
\"\"<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n
\n
\n
\n
\n
\n
\nSolastalgia<\/strong> (termin powsta\u0142y w 2010 r.) opisuje t\u0119sknot\u0119 za domem, kt\u00f3rego nie opu\u015bcili\u015bmy, ale tracimy go w inny, nieodwracalny spos\u00f3b.\u00a0 M\u00f3wi o przekszta\u0142caj\u0105cym si\u0119 w przewrotnym tempie krajobrazie, o przyrodzie popadaj\u0105cej w ruin\u0119, o zmianach \u015brodowiskowych, klimatycznych, o b\u00f3lu emocjonalnym cz\u0142owieka, kt\u00f3ry tych zmian do\u015bwiadcza. Solastalgia przypomina nostalgi\u0119 za domem w podr\u00f3\u017cy, ale w odr\u00f3\u017cnieniu od niej, tutaj powr\u00f3t do domu jest niemo\u017cliwy, chocia\u017c wcale go nie opu\u015bcili\u015bmy. Pogranicze znikn\u0119\u0142o.<\/p>\n

(kliknij, aby rozwin\u0105\u0107 lub zwin\u0105\u0107 tekst…)<\/strong><\/summary>\n

Dawniej, w kulturze ludowej, pogranicze \u0142\u0105czy\u0142o dwie, skrajnie r\u00f3\u017cne rzeczywisto\u015bci. Rozdziela\u0142o profanum (wie\u015b\/dom) i sacrum (to, co poza wsi\u0105 i codzienno\u015bci\u0105). Po tej drugiej stronie \u015bwiat nadnaturalny przenika\u0142 fizyczny \u015bwiat przyrody w spos\u00f3b oczywisty. Pogranicze mia\u0142o charakter magiczny<\/strong>. Boski i demoniczny zarazem.<\/p>\n

Dzisiaj sacrum znika na naszych oczach, ale i profanum zaczyna nam by\u0107 obce. Po kt\u00f3rej stronie pogranicza w\u0142a\u015bciwie stoimy? Czy\u017cby bezpiecznym, znajomym profanum okaza\u0142a si\u0119 by\u0107 w\u0142a\u015bnie natura? Skoro niegdysiejsze sacrum sta\u0142o si\u0119 dzi\u015b profanum, to co znajduje si\u0119 po drugiej stronie?<\/p>\n

W tej kolekcji du\u017co jest niebiesko\u015bci. Nie bez powodu.<\/p>\n

Niebieski to kolor lodu spoczywaj\u0105cy w g\u0142\u0119bokich warstwach lodowc\u00f3w. Tego bardzo starego, pami\u0119taj\u0105cego czasy sprzed tysi\u0119cy lat. Bo l\u00f3d pami\u0119ta. Dos\u0142ownie. Przechowuje dane w nienaruszonym stanie d\u0142u\u017cej, ni\u017c kiedykolwiek przetrwa jakikolwiek wynalazek ludzko\u015bci. Jest \u017cywym mitem dziej\u00f3w ziemi. Muzeum dla wtajemniczonych. Jego topnienie to bezpowrotnie utracona pami\u0119\u0107.<\/p>\n

Niebieski jest czas. Niebieska jest pami\u0119\u0107. Powstaj\u0105 nowe pogranicza. Tego, co kiedy\u015b by\u0142o i tego, co kiedy\u015b b\u0119dzie. Wieczna zmarzlina, konserwatorium ziemi, do\u015bwiadcza zaniku pami\u0119ci. Otwiera si\u0119 brama lodowych podziemi. Topniej\u0105ce wspomnienia uwalniaj\u0105 to, co powinno pozosta\u0107 pogrzebane, jednocze\u015bnie nieodwracalnie grzebi\u0105c to, co powinno zosta\u0107 zachowane.<\/p>\n

Mit powrotu z za\u015bwiat\u00f3w, staje si\u0119 faktem. Przesz\u0142o\u015b\u0107 dogania tera\u017aniejszo\u015b\u0107 i stawia przysz\u0142o\u015b\u0107 pod znakiem zapytania. Krajobraz nie jest ju\u017c biern\u0105 obecno\u015bci\u0105. To zmieniaj\u0105cy si\u0119 coraz szybciej, \u017cywy organizm.<\/strong> I to my, powoli zostajemy w tyle, cho\u0107 sami zacz\u0119li\u015bmy ten wy\u015bcig.<\/p>\n

Kiedy\u015b, by przekroczy\u0107 granice nale\u017ca\u0142o si\u0119 odpowiednio przygotowa\u0107. Po drugiej stronie dla zwyk\u0142ego cz\u0142owieka nie by\u0142o bezpiecznie. Wydaje si\u0119, \u017ce i dzi\u015b nie jest. Tym razem jednak nie ma granicy, kt\u00f3ra by nas chroni\u0142a.<\/p>\n

Fotografia to czas zamro\u017cony. Zatrzymany. I to zatrzymanie czasem jest potrzebne. By wybra\u0107 w\u0142a\u015bciw\u0105 \u015bcie\u017ck\u0119 i nie przegapi\u0107 jej w po\u015bpiechu.<\/p>\n

Wszystkie zdj\u0119cia z kolekcji \u201ePogranicze\u201d powsta\u0142y w Beskidzie Niskim. W jednej z opustosza\u0142ych, \u0142emkowskich wsi, tu\u017c pod granic\u0105 lasu, licz\u0105cych sobie obecnie trzech ludzkich mieszka\u0144c\u00f3w. Pozaludzkich jest znacznie, znacznie wi\u0119cej. Pogranicze jest tu s\u0142owem, kt\u00f3re doskonale oddaje istot\u0119 tego miejsca. Zar\u00f3wno w spos\u00f3b dos\u0142owny, jak i symboliczny.<\/p>\n

Beskid Niski jest jednym z niewielu ju\u017c w Polsce wci\u0105\u017c przesi\u0105kni\u0119tych dziko\u015bci\u0105 i dawnym sacrum, krajobrazem. Niezwyk\u0142ym pograniczem. Kultury i dziko\u015bci. Folkloru i wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci. Historii, zwyczaj\u00f3w oraz wierze\u0144. Pe\u0142en sprzeczno\u015bci, nieoczywisto\u015bci i magii w\u0142a\u015bciwiej tylko miejscom pogranicza.<\/p>\n<\/details>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n

\n
\n
\n\n\n\n
<\/p>\n
\n\t\t\t\t \t\"\"<\/div>\n

\t \t<\/a><\/p>\n

\n

\n<\/div>\n<\/td>\n

<\/p>\n
\n\t\t\t\t \t\"\"<\/div>\n

\t \t<\/a><\/p>\n

\n

\n<\/div>\n<\/td>\n

<\/p>\n
\n\t\t\t\t \t\"\"<\/div>\n

\t \t<\/a><\/p>\n

\n

\n<\/div>\n<\/td>\n

<\/p>\n
\n\t\t\t\t \t\"\"<\/div>\n

\t \t<\/a><\/p>\n

\n

\n<\/div>\n<\/td>\n

<\/p>\n
\n\t\t\t\t \t\"\"<\/div>\n

\t \t<\/a><\/p>\n

\n

\n<\/div>\n<\/td>\n

<\/p>\n
\n\t\t\t\t \t\"\"<\/div>\n

\t \t<\/a><\/p>\n

\n

\n<\/div>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table><\/div>\n<\/p><\/div>\n<\/div>\n

\n
\n
\n
\n
\n

Wi\u0119cej o kolekcjach wkr\u00f3tce.\u00a0<\/strong><\/h3>\n

Tymczasem, je\u017celi chcesz by\u0107 na bie\u017c\u0105co, zapraszam Ci\u0119 do obserwowania mojego instagrama<\/strong>, gdy\u017c w\u0142a\u015bnie tam pojawiaj\u0105 si\u0119 zapowiedzi nowych kolekcji i wszystko, co z nimi zwi\u0105zane \ud83d\ude42<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n

 <\/div>\n
 <\/div>\n
\n
\n
\n\t<\/p>\n
\n
\n

\t\t\t\t\t\"\"<\/p><\/div>\n

\n

swiatlosiejki<\/h3>\n<\/p><\/div>\n<\/p><\/div>\n

\t<\/a>\n<\/div>\n

\n
<\/p>\n
\n\t\t
\n\t\t\t\u201eZdech\u0142\u201d, czy \u201eumar\u0142\u201d? \u201eAdoptowa\u0107\u201d, czy \u201eprzyswoi\u0107<\/span>
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\u201eZdech\u0142\u201d,
\n\t\t<\/a>\n\t<\/div>\n<\/div>\n
<\/p>\n
\n\t\t
\n\t\t\tNa pami\u0105tk\u0119 pla\u017cy, kt\u00f3ra totalnie mnie urzek\u0142a \ud83d\udc99 <\/span>
\n\t\t\t\n <\/path>\n <\/svg>\t\t\t\t\t\t\"Na
\n\t\t<\/a>\n\t<\/div>\n<\/div>\n
<\/p>\n
\n\t\t
\n\t\t\tTo pla\u017ca, o kt\u00f3rej pisa\u0142am w poprzednim po\u015bcie. Mi<\/span>
\n\t\t\t\n <\/path>\n <\/svg>\t\t\t\t\t\t\"To
\n\t\t<\/a>\n\t<\/div>\n<\/div>\n
<\/p>\n
\n\t\t
\n\t\t\tZdj\u0119cia nigdy nie oddaj\u0105 rzeczywisto\u015bci. <\/p>\n

S\u0105 tylk<\/span>
\n\t\t\t\n <\/path>\n <\/svg>\t\t\t\t\t\t\"Zdj\u0119cia
\n\t\t<\/a>\n\t<\/div>\n<\/div>\n

<\/p>\n
\n\t\t
\n\t\t\t\u015awiat nie jest takim jaki jest, ale jest jakim go <\/span>
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\u015awiat
\n\t\t<\/a>\n\t<\/div>\n<\/div><\/div>\n
\n

\t\t\t